Um Saluki

Saluki tegundin - Saluki á Íslandi - Beituhlaup -  Saluki standard

Tegundin
Saluki eru tignarlegir og rólyndir hundar. Þeir eru snöggir, liprir og hafa mjög góða sjón. Þeir hafa sérstaktar hreyfingar á hlaupum því allir fjórir fætur þeirra eru í loftinu á sama tíma og gerir þeim kleipt að ná miklum hraða. Þeir hafa granna líkamsbyggingu, feldurinn er frekar snöggur en síð silkimjúk hár eru á eyrum og skotti og stundum löppum.  Höfuðið er mjótt og samhverft og mjókkar í átt að nefinu. Eyrun eru löng og lafandi. Þeir hafa stór augu sem eru annað hvort ljós eða dökkbrún með ljúfu tignarlegu bliki. Hálsinn á Saluki er sveigjanlegur og glæsilegur. Bakið er frekar langt með skáhallandi vöðvastæltum öxlum. Fæturnir hafa þykkan feld á milli tánna til að verjast harðgerðu undirlagi.

Skapgerð
Saluki hafa jafnaðargeð og eru næmir hundar. Þeir eru ljúfir og góðir. Þeir geta orðið háðir einni manneskju. Þeim semur yfirleitt vel við börn og eiga það til að vera dálítið verndandi. Þeir hafa oft þörf fyrir ró og næði í einrúmi til að hvíla sig og verður eigandi að virða það. Þeir eru frekar undirgefnir að eðlisfari gagnvart fólki og hundum og stundum annars hugar. Þeir eru þægilegir og rólegir félagar og oft góðir varðhundar.  Veiðihvötin er sterk.

Feldur og litur
Það eru tvö feldafbrigði innan Saluki tegundarinnar,  snögghærðir og síðhærðir. Snögghærðir hafa stuttan feld yfir allan skrokkinn en síðhærðir hafa löng hár á eyrum, aftan á fótum, á tánum og á skotti. Feldurinn innan síðhærða afbrigðisins er mjög breytilegur og hundarnir misloðnir og á ekki að dæma þá út frá því. Bæði feldafbrigðin eru jafn ákjósanlegar. Allir litir eru leyfðir.

Hæð og þyngd
Hæð ætti að vera á bilinu 58-71 cm og þeir ættu að vera í kringum 13-30 kg.

Umhirða
Það er yfirleitt lítil hundalykt af Saluki samanborið við margar aðrar tegundir. Þeir eru þrifanlegir og auðvelt er að snyrta feldinn á þeim. Það þarf að bursta þá og greiða öðru hvoru, sérstaklega á þeim stöðum sem hafa síðari hár eins og á eyrum og skotti. Eyrun ættu að vera skoðuð reglulega til að ganga úr skugga um að þau séu hrein og neglur klipptar eftir þörfum. Saluki fer úr hárum e-h örlítið allt árið um kring. Tegundin er almennt frekar hraust að eðlisfari en sumar línur eru með ættlæga galla, eins og til dæmis hjarta- og sjálfsónæmis sjúkdóma. Þeir lifa nokkuð lengi, eða að meðaltali um 12-13 ár.

Hreyfing
Þeir eru hljóðlátir innan dyra og gelta yfirleitt ekki nema það sé ástæða til. Saluki eru mjög hraustir og hafa mikla hreyfiþörf. Þeir þurfa að fá útrás fyrir þessari orku svo röskir göngutúrar eða lausahlaup eru þeim mikilvæg. Þeir hoppa auðveldlega mjög hátt. Það er mjög mismunandi hversu sjálfstæðir þeir eru og sumum ætti einungis að sleppa á afskekktu svæði. Saluki geta hlaupið á um 55-60 km/klst eða meira og snerta fætur þeirra varla jörðina. Þessum hámarkshraða er náð með stuttum sprettum en þeir hafa einnig mikið úthald.

Þjálfun
Saluki eigandi ætti að vera yfirvegaður leiðtogi sem er ekki að leita sér að ofur félagslyndum hundi, miklu frekar hundi sem er tilbúinn að kúra í sófanum eftir gott hlaup. Saluki hundar geta litið út fyrir að vera fálátir og fjarlægir en þeir eiga auðvelt með að læra ef þeir vilja. Þeir verða leiðir á endurtekningum og því ætti þjálfun að vera stutt og fjölbreytt. Þeir eru tilfinninganæmir og skynsamir og ættu því aldrei að vera þjálfaðir með valdi eða harðri hendi heldur af nærgætni og með ró en þó af ákveðni. Umhverfisþjálfun strax frá unga aldri er mjög mikilvæg fyrir Saluki til að koma í veg fyrir feimni og draga úr fjarrænu og tortryggnu eðli þeirra.

 

Sagan

Saluki, hinn konunglegi hundur frá Egyptalandi, gæti vel verið jafn gamall elstu siðmenningu.  Þeir voru nefndir eftir fornri Arabískri borg „Saluki“ í Mið-Austurlöndum, sem  nú er grafin undir sand.  Elsti útskurður sem fundist hefur líkist meira Saluki heldur en nokkurri annari tegund,  þeir eru á skrokkinn eins og Greyhound nema með loðin eyru, skott og fætur. Skrokkar þeirra voru oft gerðir að múmíum líkt og Pharaoanna sjálfra og myndir af þeim má sjá í fornum Egypskum grafhýsum allt frá 2100 f.Kr.  Margar líkamsleyfar af Saluki hafa fundist í fornum grafhýsum í efri Nílardalnum.  Múslimar telja þessa tegund vera heilaga gjöf frá Allah og voru Saluki því aldrei seldir heldur einungis gefnir sem tákn um vináttu eða virðingu.  Samkvæmt Íslamskri menningu er oft litið á hunda sem óhreina,  ritaðar heimildir sýna hinsvegar að Saluki höfðu aðra stöðu samkvæmt Arabískri menningu. Í stað þess að vera taldir óhreinir sváfu þeir oft í tjaldi með eigendum sínum til að vernda þá gagnvart hita dagsins og kulda næturinnar.  Saluki eru einnig  þekktir sem Gazelle Hound, Arabian Hound eða Persian Greyhound og eru eins og útlitið gefur til kynna mjög líklega náskyldir annari fornri tegund:  Afghan hundinum.  Þar sem ættbálkarnir í eyðimörkinni voru hirðingjar, voru Saluki þekktir allt frá Kaspíahafi að Sahara eyðimörkinni. Á þessu mjög svo dreifða svæði varð eðlilega mikill mismunur innan tegundarinnar, þá aðallega hvað varðar stærð og feld.  Þar sem Saluki  voru góðir veiðihundar í eyðimörkinni voru þeir notaðir til að elta uppi gasellur, þær hraðskreiðustu af antilopum. Þeir hafa einnig verið notaðir til að veiða refi, sjakala og héra.  Á Vesturlöndum hafa Saluki hundar aðallega verið gældýr og sýningahundar, þó þeir hafi einnig náð árangri sem veðreiða hundar.  Saluki hafa verið í Evrópu síðan 1840, en fáir sýndu þeim athygli þar til Florence Amherst keypti einn af Arabísku Saluki hundum Prins Abdulla frá Trans-Jórdaníu og flutti til Englands árið 1895. Saluki eða Gazella Hound klúbburinn var stofnaður 1923 í Englandi. Horace N. Fisher ofursti er sagður hafa komið með fyrsta Saluki hundinn til Ameríku árið 1861.  Ræktun var þó nánast engin þar til 1927, þegar ameríska hundaræktafélagið viðurkenndi Saluki opinberlega sem tegund.  Í dag er tegundin aðallega gæludýr og sýningarhundar en þeir hafa einnig keppt með góðum árangri í hinum ýmsu keppnum eins og til dæmis beituhlaupi, kappreiðum,  hundafimi, hlýðni prófum og sporaleit.